|
| HOE DE NATUUR WRAAK NEEMT |
|
Dertien duizend jaar lang had de mensheid plezier van een stabiel en betrouwbaar klimaat. Onze generatie is de laatste die dat voorrecht geniet. In het verleden veranderde ons klimaat in één ruk van polair naar tropisch. En dat gebeurt zo weer. Vergeet het beeld van een zielig milieu dat het slachtoffer is van onze vervuiling. Het is precies omgekeerd. De natuur is een vindingrijk wild beest dat gemakkelijk driftig wordt. We zijn over de schreef gegaan met het te tarten. Nu begint het van zich af te bijten. |
 |
De vraag is niet:
kunnen we bewijzen dat weerrecords worden veroorzaakt door klimaatverandering? De vraag is: kunnen we ons veroorloven dat het waar is? |
|
Waar debatteren klimatologen over, wat komt er in het volgende IPCC-rapport? Een boek dat leest als een detective, maar dit is wel echt; het gaat over de enige wereld die we hebben. |
|
download
Chronologie van klimaatverandering (pdf) Pamflet Pearce (pdf) Interview Pearce - de Tijd (pdf) |
| Zes graden warmer "De grafiek verscheen maar een paar seconden op het scherm, maar de alarmbellen rinkelden. Had ik het goed gezien? ... Als de hoeveelheid kooldioxide in de atmosfeer twee zo groot werd als vóór de Industriële Revolutie, stelde de grafiek, dan zou de opwarming van de aarde ver uitstijgen boven de algemeen geaccepteerde voorspelling van 1,5 tot 4,5 graad C." Dit schrijft de Engelse wetenschapsjournalist Fred Pearce in De laatste generatie, zijn boek over 'hoe de natuur wraak neemt voor het broeikaseffect'. De grafiek die hij zag, was niet klokvorming maar naar de hogere termperaturen lang uitgerekt. Een temperatuurstijging van 6, 8, 10 of zelfs 12 graden bleek niet uitgesloten te kunnen worden. De grafiek werd vertoond op een workshop van het Britse Hadley Centre for Climate Prediction. Het onderwerp was het systematisch testen van de klimaatmodellen. Wat vertellen modellen over "de gevoeligheid van het klimaatsysteem voor feedbacks die door broeikasgassen in werking kunnen worden gesteld"? De evaluatie hiervan voor het IPCC was de belangrijkste taak van de genoemde workshop. "Wat daaruit naar voren kwam was dat wolken, die altijd als een van de zwakste schakels in de modellen werden beschouwd, een veel onzekerder factor vormden dan iemand ooit had gedacht. De vroegere veronderstelling, dat er niet veel verandert aan de bewolking als de aarde warmer wordt, werd op zijn kop gezet. Er kan meer bewolking komen. Of minder. En de invloed daarvan op het klimaat kan veranderen. Het is bij lange na niet duidelijk of meer bewolking het broeikaseffect dempt, zoals eerder werd aangenomen, of juist veregert." Fred Pearce verwachtte dat deze cijfers hun weg zouden vinden naar de samenvatting van het IPCC-rapport 2007. Verkeerde veronderstelling, moeten we constateren. 'Waarom staat het er niet in?’, vroegen we Pearce. "Ze kregen het benauwd", veronderstelt Pearce. 'Ze' zijn de betreffende wetenschappers. Ook al zijn de klimaatmodellen volwassen geworden, ze blijven tegelijk vol onzekerheden. Dat heeft een ernstig gevolg voor de publieke discussie. Alles waarvan klimatologen niet voor honderd procent overtuigd zijn, durven ze niet publiekelijk te benoemen. Er gebeurt niet wat de zogenaamde klimaatsceptici zeggen, dat het broeikaseffect enorm wordt opgeblazen. We krijgen juist een onderkoeld beeld voorgeschoteld. De werkelijkheid zal (of kan) steeds een graadje erger blijken. Wie terugkijkt ziet dat dat al jaren aan de gang is. Met het broeikaseffect valt het elke keer weer tegen. Fred Pearce slaagt erin met zijn boek De laatste generatie het klimaatdebat meeslepend weer te geven zonder deze onzekerheden te verhullen. De klimatologen bijeen voor de IPCC zullen maar gelijk hebben, en de temperatuur gaat werkelijk 6 graden stijgen. Dan staat voor ieder van ons de toekomst op het spel. Lees daarom dit boek! |
||
